Kogelvis-vaasje.

Tijdens de keramieklessen maakt elke deelnemer iets naar eigen zin. Ik wilde een grappig vaasje maken voor een paar bloemetjes en vond op Pinterest een leuk voorbeeldje. Het was een heel bol vaasje met stekeltjes. 

Ik startte met de basis: 2 halve bollen in mallen. Even föhnen tot de delen loskomen en dan met inkrassen en slip vastmaken, zodat een complete bol/bal ontstaat. Omdat ik er een vaasje van wilde maken, boorde ik er een redelijk groot gat in. Maar ook als je de bol in zijn geheel wilt bewerken, zul je er altijd een gaatje in moeten maken, zodat bij het stoken/bakken de hete lucht eruit kan. Anders knapt de vorm en dat is zonde. 

Toen de bol in elkaar zat, ging ik puntjes aanbrengen. Da's best een klusje, want je moet dus elk puntje inkrassen, vastzetten met vloeibare klei en dan netjes afwerken.

Toen ik de bol allemaal stekeltjes had gegeven, zag ik er opeens een kogelvisje in. Daarom maakte ik er vinnetjes en bol-ogen op. 

Leuk dat je, terwijl je bezig bent, je plan kunt wijzigen en er gewoon iets heel eigens van kunt maken. Net als bij kaarten maken. Tenminste, dat heb  ik wel dat ik uiteindelijk iets (nét) anders maak als wat ik vooraf bedacht heb.

Toen het geheel naar mijn zin was ging de kogelvis in de oven om biscuit gebakken te worden. Dat was goed gelukt, alle stekeltjes waren goed blijven zitten.

Toen was het tijd om te gaan glazuren. Kleurtjes uitgezocht en aan de slag. Elke kleur moet 3 x opgezet worden voor het beste effect. Ik koos voor oranje en turquoise. 

Ik smeerde nog wat roze op de wangetjes.

Alle laagjes zaten erop, in beide kleurtjes zaten wat glassplintertjes, die bij het stoken "ontploffen" en stipjes geven, al is het altijd afwachten hoe het uitpakt.

Zo kwam m'n vis uit de oven. het turquoise is vrij donker en meer blauw uitgepakt. In het oranje zitten wel leuke stipjes. Het roze op de wangetjes is totaal weggevallen, helaas. Maar achteraf wel logisch, want donkere kleuren overheersen.

Thuis plakte ik er oogjes op, vond ik wel grappig, voordat ik er wat bloemetjes in zette. Ondanks dat de kleuren niet helemaal geworden zijn, zoals ik ze had bedacht, ben ik wel blij met het resultaat. En weer wat geleerd over glazuren....

Fijne zondag nog en tot morgen, dan start de nieuwe challenge op het 4 Season blog.

Keramiek-schaal.

Afgelopen donderdag was mijn 8e avond "In de tuin van de kunstenaar", daar volg ik keramieklessen bij Gerry Bakker. Normaal begin je met het maken van een zogenaamd duimpotje of iets opbouwen met ringen, maar omdat ik al wat ervaring had met klei, mocht ik zelf iets maken. In het atelier stonden heel veel inspirerende voorbeelden, al dan niet al af, en ik koos ervoor een schaal met bloemetjes en bijtjes te maken. Aangezien het warme zomeravonden waren, zaten we telkens letterlijk in de tuin ipv in het atelier ;)

De basis van de schaal maakte ik op een mal. Na het aanbrengen  van de klei ging ik 'lomeren' om de oppervlakte glad te maken, zowel de onder- als bovenkant. 

Daarna ging ik figuurtjes uitkiezen en mallen van bloemetjes en bijtjes vullen met klei. De blaadjes stak ik uit een plak klei en vormde ik met de hand. De randjes moesten allemaal netjes bijgewerkt worden.

Vervolgens was het zaak om een compositie te bedenken en alle onderdeeltjes een plekje te geven. Daar maakte ik een foto van, haalde alles weer weg en ging toen alle items stuk voor stuk inkrassen en met behulp van (eigengemaakt) slib vastzetten. De eerder gemaakte compositie viel uiteindelijk net iets anders uit, maar ik was wel tevreden.

Toen alles goed vast zat, streek ik alles nog een keertje na met een vochtig kwastje om alles goed glad te maken. Daarna kon de schaal de oven in om 'biscuit' gebakken te worden.

Een biscuitstook is de eerste bakbeurt van gedroogde klei, waarbij het werkstuk poreus en hard wordt bij een temperatuur tussen 900 °C en 1000 °C. Altijd spannend hoe het bakproces is gelukt en er niks is gebarsten of losgelaten heeft. Deze stook was goed gegaan.

Na deze stook is het werkstuk heel kwetsbaar, dus het schuren moest heel voorzichtig gebeuren. Na het schuren giet je het gruis in een emmer (dat wordt later weer bruikbare klei, echt waar!) en blaas je het laatste, fijne spul eraf met de compressor.

Toen werd het tijd om kleurtjes te gaan uitzoeken en van elke kleur 3 laagjes glazuur aanbrengen. Bij de eerste (proef)les krijgt iedereen een notitieboekje van Gerry, dus daar kun je allerlei weetjes, ideetjes en ook kleurnummers of -namen noteren. Hartstikke handig, want elke les duurt maar 2 uurtjes en die zijn zo om en dan weet je de week daarna nog hoe en wat.

De kleurtjes die je aanbrengt zijn allemaal heel flets, dus je weet nog niet precies hoe het gaat worden na de glazuurstook. Aangezien ik nogal wat onderdeeltjes in verschillende kleurtjes wilde, ben ik hier 2 lessen mee bezig geweest. 

Toen alles eenmaal ingekleurd was, kon het op de plank voor werkstukken die afgebakken kunnen worden. Dat is altijd passen en meten voor Gerry, want ze wil de oven zo efficiënt mogelijk vullen, natuurlijk. Zelf maakt ze dan altijd wat kleine 'opvullers', zoals theetipjes of kralen, zodat de oven mooi vol is bij elke stook. Ook dit is weer spannend, want ook hier kan iets mis gaan, maar dit keer kwam alles er mooi en intact uit.

En dit is mijn schaal geworden, ik ben er echt blij mee! De ondergrond is eerst met 2 laagjes gewone glazuur ingesmeerd en daarna nog met een laagje waarin wat glassplinters zaten. Die geven een mooi (soort water) effect, doordat ze tijdens het bakproces 'ontploffen'. 

Inmiddels ben ik gestart met een kogelvis-vaasje, die gaat de komende week in de biscuitstook. Daar kan ik 17 september weer mee verder, Gerry heeft nu 3 weken vakantie. Ook die zal ik stap voor stap laten zien als het klaar is. Ik heb weer 10 lessen bijgeboekt, dus ook in het najaar en begin winter zijn mijn donderdagavonden weer creatief met klei....